महाराष्ट्र संवाद न्यूज नेटवर्क
दुर्दम्य इच्छाशक्ती… अंगभूत असलेला कष्टाळूपणा अन् ठरवले ते करणारच या ध्येयाने झपाटलेली एक सामान्य शेतकरी कुटुंबातील मुलगी. ती आपले बीएचे शिक्षण इंग्लिश विषयातून पुर्ण करते… समोर असे निश्चीत ध्येय नव्हतेच… मात्र काहीतरी वेगळेच करण्याचे तिचे स्वप्न होते… गरिबीचे चटके सोसत काबाडकष्ट करत, प्रचंड अभ्यास करून हे स्वप्न तिने सत्यात उतरवलेच! … अन् आशा पंढरीनाथ बागुल ही गावातील पहिली महिला वकील झाली. प्रत्‍येक तरुणीसाठी आदर्शदायी ठरावा असा आशाचा प्रवास थक्‍क करणारा आहे.
संगमनेर तालुक्यातील पिंपरणे येथील पंढरीनाथ बागुल यांच्या कुटूंबातही अनेक कुटूंबाप्रमाणेच गरीबी वाट्याला आलेली. मात्र या परिस्थितीत वडील आणि भावाच्या खांद्याला खांदा लावून तीदेखिल शेतीची मेहनतीची कामे करत असे. मात्र आपण या परिस्थितीला छेद देत वेगळे काहीतरी करु शकतो हा तिच्यात असलेल्या आत्मविश्वास तिला यशाच्या शिखरावर घेऊन गेला. मेहनत आणि जिद्दीच्या बळावर तीने गावातील पहिली वकील महिला बनण्याचा मान मिळवला. कर्तव्य, अभ्यास व कौटुंबिक जबाबदारी सांभाळून केवळ वकील नाही तर कॉलेजमध्ये सर्वोत्कृष्ट विद्यार्थी होण्याचादेखील तिने मान मिळविला. त्यामुळे नुकताच पिंपरणे गावात न्यायाधीश डी. आर. देशपांडे यांच्या हस्ते आशा हिचा नागरी सत्कार करण्यात आला.
पंढरीनाथ बागुल हे पत्नी शोभा, पाच मुली अन् एक मुलगा अशा कुटुंबासह राहतात. शेतीच्या माध्यमातून सगळ्या कुटुंबाच्या उदरनिवार्हाची जबाबदारी़ भाऊ संजय याच्यावर आहे. आशा शाळेत असल्यापासूनच शेतातील पीक कापणी, निंदणी या कामांमध्ये ती वडिलांना मदत करीत असे़. शालेय साहित्याची आबळ असताना जिल्हा परिषद, प. पु. गगनगिरी महाराज विद्यालय व कनिष्ठ विद्यालयातील शिक्षणानंतर तिने संगमनेर महाविद्यालयात बी. ए (इंग्लिश) पूर्ण केल. त्यानंतर ओंकारनाथ मालपाणी लॉ कॉलेजला वकीलीचे शिक्षण घेत पदवी मिळविली. सध्या ती संगमनेरच्या न्यायालयात प्रॅक्टिस करत आहे. गावातील पहिली वकील महिला झाली यावरच समाधान न मानता सध्या स्पर्धा परीक्षेच्या माध्यमातुन तिने न्यायाधीश पदाचे स्वप्न मनी बाळगले आहे.
बहिणीच्या शिक्षणासाठी भावाचा त्याग
वडील पंढरीनाथ, आई शोभा यांना वृद्धापकाळामुळे काम करणे शक्य होत नाही. त्यामुळे भाऊ संजय यानेच कुटूंबाची सर्व जबाबदारी आपल्यावर घेत सर्वांचे लग्न, शिक्षण पूर्ण केले. आशाच्या शिक्षणात खंड पडू नये यासाठी स्वतःचे शिक्षण बंद करून बहिणीच्या शिक्षणाला प्राधान्य दिलं व तिचे वकील बनण्याचे स्वप्न पुर्णत्वास नेले.
संकटाला कणखरपणे सामोर जा!
शैक्षणिक कालावधीत आई, वडिल आणि भावाने घेतलेले कष्ट आयुष्यभर लक्षात ठेवेल. त्यावेळची नाजूक आर्थिक परिस्थिती कधीही विसरणार नाही. या परिस्थितीनेच ध्येयप्राप्तीसाठीची दुर्दम्य इच्छाशक्ती मला दिली. आता वकील म्हणून मी निराधार महिला, घटस्फोटीत महिला व सर्व सामान्यांना न्याय देऊन देशसेवा करणार आहे. पुढे न्यायाधीश होण्याची इच्छा आहे.
अॅड. आशा बागुल
